Fatkeqësia ime është se unë kam një memorie që vështirë të fshihet lehtë, sidomos ku bëhet fjalë për detajet.
Këtu e 22 vite më parë, ish shefi i OSBE-së në Tiranë, finlandezi Osmo Liponen, më ka habitur me një reagim të tij, teksa po zhvillonte një konferencë shtypi me gazetarët gjirokastritë që u organizua tek restorant “Kërculla”, pika më e lartë në qytetin e Gjirokastrës.
Gazetari minoritar, Panajot Barka, i paraqiti një situatë sureale, ndoshta me të drejtë, përsa i përket të drejtave të komunitetit entik grek në jug të Shqipërisë, dhe në fund e pyeti pse Zyra e OSBE në Tiranë nuk ka bërë mjaftueshëm për të informuar ndërkombëtarët.
Çuditërisht finlandezi i OSBE nuk u gjet i papërgatitur, ai e njihte mirë problemin e minoriteteve, por fatkeqësia e gazetarit minoritar ishte se Barka dhe unë nuk kishim asnjë informacion se si funksiononte Finlanda.
- Si quhesh ti? – e pyeti Liponen.
- Panajot! – u përgjigj Barka, dhe sakaq Liponen vazhdon:
- Dëgjo këtu Panajot.
E dini ju se në Finland nuk ka asnjë finlandez etnik, por Finlanda është një komb i përbërë nga gjashtë minoritete të mëdha entike?! – Por nëse ti i pyet ata (finlandezët) nga je të gjithë do të thonë: “Jam finlandez!”.
E dini ju se kush e bashkon Finlandën?
Mirëqenia!
Pra, konflikti ushtarak midis dy kombëve të mëdha, Rusisë dhe Ukraninës, mund të ishte shmangur, nëse do të ekzistonte mirëqenia si në Finland, por të gjithë superstrukturat ndërkombëtare SHBA, NATO dhe Bashkimi Europian dështuan me sukses.
