MES NESH E KA SHTËPINË NJERZORJA.
Bato…
Nuk e mbaj mënd mirë kur i kemi dhënë dorën përherë të parë njeri tjetrit. Besoj 50 vjet përpara, dhe nuk e di ma dhe ti apo ta dhashë unë i pari. Por besoj se ishte një fuqi hyjnore që na bashkoi. Veç jo si miq. Si diçka më shumë. Dhe si e tregoi koha, lidhja jonë është unike.
Bato…
Ti je aq njerëzor sa më ke qëndruar afër jo vetëm kur unë kam pasur vështirësi, por ti je lumturuar me arritjet e mia, më shumë se unë. Dhe kjo në kohët e sotme është shumë e rrallë. Fjala “Faleminderit” është e varfër për të shprehur mirënjohjen për ty. Dua të them: Lidhja me ty më ka bërë një njeri më të mirë.
Të heq kapelen që më ke duruar…
Të uroj jetë të gjatë, të bukur e plot ëndrra…
