Nga Ylli Pango: Burri nga Skërka( Si u bë i ditur një njeri)

BURRI NGA SKËRKA
( Si u be i ditur nje njeri)
…Si fillim duhet ditur qe ky njeri nuk ishte i ditur. Madje qe fare i paditur. Ama nuk ishte faji i tij qe lindi në një skërkë te humbur. Fati, per me se shumti, eshte gjeografik.Kesisoj ai lindi per fatin a jo-fatin e tij,ne fshatin Padije.
Faji karshi vehtes, do te ishte i tij, po te kish vazhduar te mbetej i paditur. Qofte edhe ne fshatin Padije. Por ai nuk ishte budalla. I paditur ishte. Budalla nuk ishte. Ai kuptoi( a ja tha plaku prej stralli, Dufek Kockëguri), se per te takuar fatin, i mjaftonte te mesonte nje dituri. Vetem nje. Ate te rruges se trete te suksesit: Ate pa letra a diploma. As ate te diplomave te falsifikuara. Te treten.Ate pa gjurme. Veç gojore. Dhe veç kesaj te dinte mire fjalen magjike Parti. Ta dinte e ta çmonte si floririn. “ Fjal’ arit”.
…Burri i skerkes filloi te pohoje fort. Partia hynte ne çdo fjali si thika ne misht.Doli qe pa e ditur as vete, kishte bere histori, demokraci, sakrifice. Qe i kish rene bretku per kete vend. Doli qe po bente politike. Fliste me ze te fuqishem, bindes. Me theks tamam prej burri skerke. Gjestet, te prera. Germazi i kerkellinte kur fliste. Nuk bertiste. Fliste sikur vriste. Njerezit u tremben. Ky qenka ç’qenka. Pashai ne divan, e kuptoi qe ky i duhej. Per te trembur armikun por dhe te tijët. E thirri ne kryekasaba. E vuri ne mexhlis. Ne krye. Te diturit u vune ne rradhe per t’i sherbyer. Ca i flaku. Ca i mori t’i kish prane. Per shkronjes e terxhymanê. Ne pak kohe, burri nga skerka u be i ditur. Filloi te mbante fjalime te buta. Per artin. Per te diturit e kombit. Per ekonomine. Per semundjet dhe ilaçet. Edhe per dashurine…
Askush nuk kish goje pasketaj te thoshte, qe ne ate vend, te diturit u sherbenin te paditurve.