Është pakësuar dashuria…Është pakësuar dashuria,
zvogëluar si drita kur shuhet zjarri ,
rralluar si ajri në majat,
ku as atletët s’e kapin më frymën.Është pakësuar dashuria,
si një shi i shumëpritur, vere
që e shter befas rrjedhën,
nën një qiell të plumtë vendlindjeje.Zogjtë rrahin krahët në hapësira të zbrazëta,
Ç’ përpëlitje ?!
Ç’ rendje e kotë gravitacioni …?!
Përplasin të dëshpëruar krahët
në ajrin, pa memorie,
si fluturak të ngecur nëpër rrjetat
e erërave.
me trille të pakuptimtë ekuilibri .Është pakësuar dashuria.
Fjalët…?!
Oh, fjalët…
-zhvlerësuar si monedha
me vlerë të rënë në treg shpirti,
si re reklame
që shuhen në ag të vetmuar mëngjesi !Është pakësuar dashuria.
Nëpër vitrina zbardhin sytë,
turma manekinësh pa temperaturë,
si një photoshop,
i zbehtë fytyre.Është pakësuar fryma e dashurisë
është bërë e hollë,-
një filigran i zverdhur ,
të mbajë peshën e qiellit.
Shpirtrat zvarriten
pas një dritë-fekseje,
si një tabletë që mbahet nën gjuhë
për rast urgjence…Është pakësuar dashuria,
me zbritje sezonale është nxjerrë në shitje,
në bursën e botës,
ku smogu i ndjesive shuhet ngadalë
në ftohës,
pas çdo frymëmarrje të ndershme.Vetëm urrejtja, s’njeh inflacion .
E futur kontrabandë,
në bursën e antinjeriut
pulson e ngjitet lart…Është pakësuar dashuria …Janar , 2026
————–
