Adoleshentët nuk rriten në vakum. Ata rriten me shembuj. Dhe sot, shembujt që u serviren janë shpesh më të zhurmshmit, jo më të mirët.
Kur dhuna kthehet në spektakël, kur fama matet me skandale, kur rrjetet sociale promovojnë luksin pa punë, konfliktin si forcë dhe poshtërimin e tjetrit si argëtim, nuk duhet të habitemi pse një pjesë e të rinjve po humbin busullën.
Në Shqipëri, shumë adoleshentë po rriten duke parë personazhe publikë që bëhen të famshëm për sherre, ofendime e dhunë, ndërsa mësuesit, shkencëtarët, artistët dhe njerëzit që punojnë ndershëm mbeten në hije. Mesazhi që marrin është i rrezikshëm: bëj zhurmë dhe do të shpërblehesh me vëmendje.
Ndërkohë, disa prindër punojnë nga mëngjesi në darkë për të mbajtur familjen, të tjerë prindër kanë sjellë në jetë fëmijë sa për status dhe algoritme…shkolla po e ka gjithnjë e më të vështirë të edukojë dhe institucionet e letargjisë shpesh reagojnë vetëm pasi ndodh tragjedia.
Nuk është çështje vetëm e një adoleshenti apo e një familjeje. Është një krizë e modelit që po u ofrojmë fëmijëve dhe adoleshentëve.
Nëse vazhdojmë t’i lëmë të rriten me shembuj ku dhuna, paratë e lehta dhe fama e zbrazët glorifikohen, nesër do të korrim pikërisht atë që po mbjellim sot.
Ps: Opinioni i referohet dhunës së ushtruar nga tre vjaza adoleshente ndaj bashkëmoshatares se tyre në Fier
