Rexhep Abdurrahman Meta lindi në Çepan, në një familje të njohur për traditën e punës së ndershme dhe përkushtimin ndaj jetës.
Ai u rrit me shembullin e prindërve të tij, Merjemes dhe Abdurrahmanit, si dhe të vëllezërve e motrave punëtorë, të cilët gëzonin respekt në mbarë krahinën.
Që në rini u dallua për zgjuarsi, vullnet dhe etje për dije.
Kreu me rezultate të larta shkollën pedagogjike, më pas studimet e larta në degën Gjuhë-Letërsi, si dhe specializime të tjera profesionale e ushtarake.
Karrierën e nisi si mësues dhe drejtor në shkollën e fshatit të lindjes, ku u shqua për ndershmëri, korrektësi dhe përkushtim.
Më vonë shërbeu si edukator në Shkollën e Mesme Ushtarake “Skënderbej” në Tiranë, duke përjetuar edhe sfida të mëdha gjatë angazhimit në ndërtimin e Hidrocentralit të Fierzës.
Në vijim mbajti detyra të rëndësishme në ushtri, ndër to Shef i Propagandës në Spitalin e Përgjithshëm Ushtarak dhe sekretar partie në Brigadën e Ndërlidhjes së Ushtrisë Shqiptare.
Në çdo detyrë u vlerësua si kuadër i përgatitur, organizator i aftë dhe njeri i palodhur.
Ndryshimet e mëdha shoqërore pas viteve ’90 i përjetoi si shumë oficerë të tjerë shqiptarë, por nuk iu nda asnjëherë punës.
Me përulësi, pa bujë dhe me ndershmëri, ai vazhdoi të kontribuojë edhe pas daljes në pension.
Rexhep Meta mbetet në kujtesën e familjarëve, miqve dhe bashkëfshatarëve si një njeri me zemër të mirë, buzëqeshje të çiltër, karakter të fortë dhe dashuri të pashtershme për punën.
Jeta e tij ishte dëshmi e bindjes se puna e ndershme është vlera më e lartë që mund t’i lërë njeriu familjes dhe shoqërisë.
Kujtimi dhe shembulli i tij do të jetojnë gjatë në zemrat e atyre që e njohën.
“Orakujt e Tomorrit” i shprehin ngushëllimet më të sinqerta familjes, për humbjen e njeriut të shtrenjtë dhe të pazëvendësueshëm të saj!
